سپس به مشروبات گواراى بهشتيان اشاره كرده مىافزايد : « آنها در بهشت جامهايى پر از شراب طهور را كه نه مستى و بيهوده گويى در آن است ، و نه گناه از يكديگر مىگيرند » ( * ( يَتَنازَعُونَ فِيها كَأْساً لا لَغْوٌ فِيها وَلا تَأْثِيمٌ ) * ) .
بلكه شرابى است گوارا و لذت بخش ، نشاطآفرين و روحپرور ، خالى از هر گونه تخدير و فساد عقل ، و به دنبال آن بيهوده گويى و گناه هرگز نيست ، بلكه سراسر هوشيارى و لذت جسمى و روحانى است .
« يتنازعون » از ماده « تنازع » به معنى گرفتن از يكديگر است ، و گاه به معنى « تجاذب و مخاصمه » مىآيد ، لذا بعضى از مفسران گفتهاند : اين جمله اشاره به آن است كه بهشتيان به عنوان شوخى و مزاح و افزايش سرور و انبساط جامهاى « شراب طهور » را از دست يكديگر مىكشند و مىنوشند .
ولى به طورى كه بعضى از ارباب لغت گفتهاند : تنازع هر گاه در موردى مانند « كاس » ( جام ) به كار مىرود به معنى گرفتن از يكديگر است ، نه كشمكش و تجاذب .
اين نكته نيز قابل توجه است كه « كاس » جامى است كه پر از شراب باشد ، و به ظرف خالى « كاس » نمىگويند ( 1 ) .
به هر حال از آنجا كه تعبير به « كاس » شرابهاى تخدير كننده دنيا را احيانا تداعى مىكند مىافزايد در آن شراب نه لغو و بيهوده گويى است و نه گناه ، زيرا هرگز عقل و هوش انسان را نمىگيرد ، بنا بر اين سخنان ناموزون و اعمال زشتى كه از مستها سر مىزند هرگز از آنان سر نخواهد زد بلكه به حكم آن كه شراب
هامش
( 1 ) « راغب » در « مفردات » مىگويد : الكاس الاناء بما فيه من الشراب ، - در « مجمع البحرين » نيز همين تفسير در باره كاس آمده است و اگر خالى از شراب باشد به آن « قدح » گفته مىشود .