مىشوند ( 1 ) .
ولى اين حديث علاوه بر اينكه از نظر سند ضعيف است ، اشكالات ديگرى در متن آن وجود دارد كه اينجا جاى شرح آن نيست .
البته هيچ مانعى ندارد كه فرزندان خردسال نيز به احترام پدران به بهشت روند و در كنار آنها قرار گيرند ، سخن در اين است كه آيا آيه فوق ناظر به اين مطلب مىباشد يا نه ؟ گفتيم تعبير به پيروى از پدران در ايمان نشان مىدهد كه منظور بزرگسالان است .
به هر حال ، از آنجا كه ارتقاء اين فرزندان به درجه پدران ممكن است اين توهم را به وجود آورد كه از اعمال پدران برمىدارند و به فرزندان مىدهند به دنبال آن آمده است « * ( وَما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ ) * » « ما چيزى از اعمال آنها نمىكاهيم » .
« ابن عباس » از « پيغمبر گرامى اسلام ص نقل مىكند كه فرمود :
اذا دخل الرجل الجنة سال عن ابويه و زوجته و ولده ، فيقال له انهم لم يبلغوا درجتك و عملك ، فيقول رب قد عملت لى و لهم فيؤمر بالحاقهم به :
« هنگامى كه انسان وارد بهشت مىشود سراغ پدر و مادر و همسر و فرزندانش را مىگيرد ، به او مىگويند : آنها به درجه و مقام و عمل تو نرسيدهاند ، عرض مىكند پروردگارا ! من براى خودم و آنها عمل كردم ، در اينجا دستور داده مىشود كه آنها را به او ملحق كنيد » ( 2 ) ( 3 ) .
قابل توجه اينكه : در پايان آيه مىافزايد : « هر كس در گرو و همراه اعمال خويش است » ( * ( كُلُّ امْرِئٍ بِما كَسَبَ رَهِينٌ ) * ) .
هامش
( 1 ) « نور الثقلين » جلد 5 صفحه 139 ( با تلخيص ) .
( 2 ) تفسير مراغى جلد 27 صفحه 26 .
( 3 ) « التناهم » از ماده « آلت » ( بر وزن شرط ) به معنى كم كردن است .