از اعمال او چيزى كاسته شود .
از تعبيرات آيه برمىآيد كه منظور ، فرزندان بالغى است كه در مسير پدران گام برمىدارند ، در ايمان از آنها پيروى مىكنند ، و از نظر مكتبى به آنها ملحق مىشوند .
اين گونه افراد اگر از نظر عمل كوتاهى و تقصيراتى داشته باشند ، خداوند به احترام پدران صالح ، آنها را مىبخشد و ترفيع مقام مىدهد ، و به درجه آنان مىرساند ، و اين موهبتى است بزرگ براى پدران و فرزندان ( 1 ) .
ولى جمعى از مفسران « ذريه » را در اينجا به معنى اعم ، تفسير كردهاند به طورى كه اطفال خردسال را نيز شامل مىشود ، اما اين تفسير با ظاهر آيه سازگار نيست ، زيرا تبعيت در ايمان دليل بر رسيدن به مرحله بلوغ يا نزديك آن است .
مگر اينكه گفته شود اطفال خردسال در قيامت به مرحله بلوغ مىرسند و آزمايش مىشوند ، هر گاه از اين آزمايش پيروز درآيند ملحق به پدران مىشوند ، چنان كه اين معنى در حديثى در كتاب كافى نقل شده است كه از امام ع سؤال از اطفال مؤمنان كردند ، در پاسخ فرمود : « روز قيامت كه مىشود خداوند آنها را جمع مىكند ، آتشى برمىافروزد و به آنها دستور مىدهد خود را در آتش بيفكنند ، آنها كه اين دستور را عملى كنند آتش براى آنها سرد و سالم مىشود و سعادتمندند ، و آنها كه سر باز زنند از لطف خدا محروم
هامش
( 1 ) ظاهر اين است كه جمله * ( وَالَّذِينَ آمَنُوا ) * . . . جمله مستقلى است ، و « واو » براى استيناف است ، جمعى از مفسران ( مانند علامه طباطبائى ، مراغى و نويسنده فى ظلال ) همين معنى را اختيار كردهاند ، ولى عجب اين است كه « زمخشرى » در « كشاف » آن را عطف بر « حور العين » مىداند ، در حالى كه معنى مناسبى ندارد كه با فصاحت و بلاغت قرآن بسازد .