دور مىشود و به نقطه امن و امان روى مىآورد ، شما نيز از شرك و بتپرستى كه عقيده وحشتناكى است بگريزيد و به توحيد خالص كه منطقه امن و امان واقعى است روى آريد .
از عذاب خدا بگريزيد به سوى رحمتش برويد .
از نافرمانيها و عصيانش فرار كنيد و به توبه و انابه متوسل شويد .
خلاصه ، از زشتيها ، بديها ، بى ايمانى ، تاريكى جهل ، و عذاب جاويدان بگريزيد ، و در آغوش رحمت حق و سعادت جاويدان قرار گيريد .
باز براى تاكيد بيشتر ، روى مساله يكتاپرستى تكيه كرده ، مىفرمايد :
« معبود ديگرى با خدا قرار ندهيد كه من براى شما از سوى او بيم دهنده آشكارى هستم » ( * ( وَلا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّه إِلهاً آخَرَ إِنِّي لَكُمْ مِنْه نَذِيرٌ مُبِينٌ ) * ) .
اين احتمال وجود دارد كه آيه قبل دعوت به اصل به ايمان خدا مىكند ، و اين آيه دعوت به يگانگى ذات پاك او ، بنا بر اين تكرار جمله « * ( إِنِّي لَكُمْ مِنْه نَذِيرٌ مُبِينٌ ) * » در يك مورد به عنوان « انذار » بر ترك ايمان به خدا است ، و در مورد ديگر انذار در برابر شرك و دوگانه پرستى ، و به اين ترتيب هر كدام اشاره به مطلب جداگانه اى است .
در بعضى از روايات از امام صادق ع نقل شده كه منظور از « فرار به سوى خدا » حج و زيارت خانه او است ( 1 ) روشن است كه منظور ذكر يكى از مصاديق واضح فرار به سوى خدا مىباشد چرا كه حج انسان را به حقيقت توحيد و توبه و انابه آشنا مىسازد و در پناه الطاف خداوندى جاى مىدهد .
هامش
( 1 ) در اين زمينه چند حديث از امام باقر ( ع ) و امام صادق ( ع ) در تفسير نور الثقلين جلد 5 صفحه 130 و 131 نقل شده است .