خود پى بردند ، و چشمان همه آنها نابينا شد ، رها كرده و دنباله سخن را از سوى خداوند بازگو مىكند ( 1 ) .
مىفرمايد : « ما تمام مؤمنانى را كه در شهرهاى قوم لوط زندگى مىكردند قبل از نزول بلا خارج كرديم » ( * ( فَأَخْرَجْنا مَنْ كانَ فِيها مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ) * ) .
ولى در تمام اين مناطق جز يك خانواده با ايمان نيافتيم « ! ( * ( فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ) * ) .
آرى ما هرگز خشك و تر را با هم نمىسوزانيم و عدالت ما اجازه نمىدهد مؤمن را گرفتار سرنوشت كافر كنيم ، حتى اگر در ميان ميليونها نفر بى ايمان و مجرم ، يك فرد با ايمان و پاك باشد نجاتش مىدهيم .
اين همان مطلبى است كه در سوره حجر آيه 59 و 60 به اين صورت آمده :
« إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ إِلَّا امْرَأَتَه قَدَّرْنا إِنَّها لَمِنَ الْغابِرِينَ :
« مگر خاندان لوط كه همگى آنها را نجات خواهيم داد ، بجز همسرش كه مقدر داشتيم در شهر بماند و هلاك شود » ! و در سوره هود آيه 81 مىخوانيم : فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَلا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا امْرَأَتَكَ إِنَّه مُصِيبُها ما أَصابَهُمْ : « شب هنگام با خانواده ات
هامش
( 1 ) اين نكته قابل توجه است كه در آيات سوره هود اين ماجرا نقل شده ، اما تعبيرات به خوبى نشان مىدهد كه ملاقات اين رسولان با ابراهيم ، قبل از مجازات قوم لوط بوده ، در حالى كه در آيات مورد بحث تعبيراتى است كه نشان مىدهد اين ملاقات بعدا صورت گرفته است ، راه حل اين مساله چنين است كه : تا آيه « * ( مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ) * » گفته فرشتگان است ، و اما سه آيه بعد از آن كه در بالا ذكر شد كلام خدا است و مخاطب آن پيامبر اسلام ( ص ) و مسلمانان مىباشند ، و به عنوان واقعه اى كه در گذشته صورت گرفته سخن مىگويد : ( دقت كنيد ) .