« مسومة » به چيزى مىگويند كه داراى علامت و نشانه اى است ، و در اينكه چگونه آنها نشاندار بودند ؟ در ميان مفسران گفتگو است ، بعضى گفتهاند :
آنها شكل مخصوص داشته كه نشان مىداده سنگ معمولى نيست ، بلكه وسيله عذاب است . و جمعى گفتهاند : هر كدام علامتى داشته و براى فرد معين و نقطه خاصى نشانه گيرى شده بود ، تا مردم بدانند كه مجازاتهاى خداوند آن چنان حساب شده است كه حتى معلوم است كدام فرد مجرم با كدام سنگ بايد نابود شود ! تعبير به « مسرفين » اشاره به كثرت گناه آنها است ، به گونه اى كه از حد گذرانده و پردههاى حيا و شرم را دريده بودند ، اگر كسى در حالات قوم لوط و انواع گناهان آنها دقت كند مىبيند كه اين تعبير در مورد آنها بسيار پر معنى است ( 1 ) .
هر انسانى ممكن است گهگاه آلوده به گناهى شود اما اگر به زودى بيدار گردد و جبران و اصلاح كند زياد مشكل نيست ، مشكل زمانى پيش مىآيد كه سر به اسراف بگذارد .
اين تعبير در عين حال مطلب ديگرى را نيز بازگو مىكند كه نه تنها اين سنگهاى آسمانى براى قوم لوط نشانه گيرى شده بود ، بلكه در انتظار همه گنهكاران مسرف است .
قرآن در اينجا دنباله ماجراى اين رسولان پروردگار را كه نزد حضرت لوط آمدند و به عنوان ميهمانانى بر او وارد شدند ، و قوم بيشرم به گمان اينكه آنها جوانانى زيبا روى از جنس بشرند به سراغ آنها آمدند ، اما به زودى به اشتباه
هامش
( 1 ) به جلد 9 صفحه 197 مراجعه شود ( ذيل آيه 81 سوره هود ) .