[ سوره ق ‹ 50 › : آيات 19 تا 22 ]
وَ جاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذلِكَ ما كُنْتَ مِنْه تَحِيدُ ‹ 19 › وَنُفِخَ فِي الصُّورِ ذلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ ‹ 20 › وَجاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَها سائِقٌ وَشَهِيدٌ ‹ 21 › لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ ‹ 22 ›
ترجمه :
19 - و سرانجام سكرات مرگ به حق فرا مىرسد ( و به انسان گفته مىشود ) اين همان چيزى است كه از آن مىگريختى ! 20 - و در صور دميده مىشود ، آن روز ، روز تحقق وعده وحشتناك است .
21 - و هر انسانى وارد محشر مىگردد در حالى كه همراه او سوق دهنده و گواهى است .
22 - ( به او خطاب مىشود ) تو از اين صحنه ( و دادگاه بزرگ ) غافل بودى ، و ما پرده را از چشم تو كنار زديم ، و امروز چشمت كاملا تيز بين است !
تفسير : قيامت و چشمهاى تيز بين !
در اين آيات صحنههاى ديگرى از مسائل مربوط به « معاد » منعكس است :
صحنه « مرگ » ، صحنه « نفخ صور » و صحنه « حضور در محشر » .
نخست مىفرمايد : « سرانجام سكرات مرگ به حق فرا مىرسد » ( * ( وَجاءَتْ