جالب اينكه در جمله اول مىگويد : آنها بر تو منت مىگذارند كه « اسلام » را پذيرفتهاند و اين تاكيد ديگرى است بر اينكه آنها در ادعاى ايمان صادق نيستند بلكه ظاهرا اسلام را پذيرا شدهاند .
ولى در ذيل آيه مىگويد : « اگر در دعوى خود راست مىگوئيد خداوند بر شما منت مىگذارد كه هدايتتان به » ايمان « كرده است » .
به هر حال اين مساله مهمى است كه افراد كوته فكر غالبا تصورشان اين است كه با قبول ايمان ، و انجام عبادات و طاعات ، خدمتى به ساحت قدس الهى يا پيامبر ص و اوصياى او ع كردهاند ، و به همين دليل انتظار پاداش دادند .
در حالى كه اگر نور ايمان به قلب كسى بتابد و اين توفيق نصيبش شود كه در سلك مؤمنان در آيد ، بزرگترين لطف الهى شامل حال او شده است .
« ايمان » قبل از هر چيز درك تازه اى از عالم هستى به انسان مىدهد ، حجابها و پردههاى خود خواهى و غرور را كنار مىزند ، افق ديد انسان را مىگشايد ، و شكوه و عظمت بى مانند آفرينش را در نظر او مجسم مىكند .
سپس نور و روشنايى بر عواطف او مىپاشد و آنها را پرورش مىدهد ، ارزشهاى انسانى را در او زنده مىكند ، استعدادهاى والاى او را شكوفا مىسازد ، علم و قدرت و شهامت و ايثار و فداكارى و عفو و گذشت و اخلاص به او مىدهد ، و از موجودى ضعيف انسانى نيرومند و پر ثمر مىسازد .
دست او را گرفته و از مدارج كمال بالا مىبرد ، و به اوج قله افتخار مىرساند ، او را هماهنگ با قوانين عالم هستى ، و عالم هستى را در تسخير او قرار مىدهد .
آيا اين نعمتى است كه خداوند بر انسان ارزانى داشته يا منتى است كه انسان بر پيامبر خدا ص بگذارد ؟ !
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 217
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢١٧