است كه گاه گناه آن از قتل نفس نيز سنگينتر است .
يكى از فلسفههاى تحريم غيبت اين است كه اين سرمايه بزرگ بر باد نرود ، و حرمت اشخاص در هم نشكند ، و حيثيت آنها را لكه دار نسازد ، و اين مطلبى است كه اسلام آن را با اهميت بسيار تلقى مىكند .
نكته ديگر اينكه « غيبت » « بد بينى » مىآفريند ، پيوندهاى اجتماعى را سست مىكند ، سرمايه اعتماد را از بين مىبرد ، و پايههاى تعاون و همكارى را متزلزل مىسازد .
مىدانيم اسلام براى مساله وحدت و يكپارچگى جامعه اسلامى و انسجام و استحكام آن اهميت فوق العاده اى قائل شده است ، هر چيز اين وحدت را تحكيم كند مورد علاقه اسلام است ، و هر چيز آن را تضعيف نمايد منفور است ، و غيبت يكى از عوامل مهم تضعيف است .
از اينها گذشته « غيبت » بذر كينه و عداوت را در دلها مىپاشد ، و گاه سرچشمه نزاعهاى خونين و قتل و كشتار مىگردد .
خلاصه اين كه اگر در اسلام غيبت به عنوان يكى از بزرگترين گناهان كبيره شمرده شده به خاطر آثار سوء فردى و اجتماعى آن است .
در روايات اسلامى تعبيراتى بسيار تكان دهنده در اين زمينه ديده مىشود ، كه نمونه اى از آن را ذيلا مىآوريم :
پيغمبر گرامى اسلام فرمود :
ان الدرهم يصيبه الرجل من الربا اعظم عند اللَّه فى الخطيئة من ست و ثلاثين زنية ، يزنيها الرجل ! و اربى الربا عرض الرجل المسلم ! :
« درهمى كه انسان از ربا به دست مىآورد گناهش نزد خدا از سى و شش زنا بزرگتر است ! و از هر ربا بالاتر آبروى مسلمان است » ! ( 1 ) .
هامش
( 1 ) « المحجة البيضاء » جلد 5 ص 253 .