و متلاشى مىكند به سرعت ايمان انسان را بر باد مىدهد ، و با توجه به اينكه انگيزههاى غيبت امورى همچون حسد ، تكبر ، بخل ، كينه توزى ، انحصار طلبى و مانند اين صفات زشت و نكوهيده است روشن مىشود كه چرا غيبت و از بين بردن آبرو و احترام مسلمانان از اين طريق اين چنين ايمان انسان را بر باد مىدهد ( دقت كنيد ) .
روايات در اين زمينه در منابع اسلامى بسيار زياد است كه با ذكر حديث ديگرى اين بحث را پايان مىدهيم امام صادق ع مىفرمايد :
من روى على مؤمن رواية يريد بها شينه ، و هدم مروته ، ليسقط من اعين الناس ، اخرجه اللَّه من ولايته الى ولاية الشيطان ، فلا يقبله الشيطان ! :
« كسى كه به منظور عيبجويى و آبروريزى مؤمنى سخنى نقل كند تا او را از نظر مردم بيندازد ، خداوند او را از ولايت خودش بيرون كرده ، به سوى ولايت شيطان مىفرستد ، و اما شيطان هم او را نمىپذيرد » ! ( 1 ) .
تمام اين تاكيدات و عبارات تكان دهنده به خاطر اهميت فوق العاده اى است كه اسلام براى حفظ آبرو ، و حيثيت اجتماعى مؤمنان قائل است ، و نيز به خاطر تاثير مخربى است كه غيبت در وحدت جامعه ، و اعتماد متقابل و پيوند دلها دارد ، و از آن بدتر اينكه غيبت عاملى است براى دامن زدن به آتش كينه و عداوت و دشمنى و نفاق و اشاعه فحشاء در سطح اجتماع ، چرا كه وقتى عيوب پنهانى مردم از طريق غيبت آشكار شود اهميت و عظمت گناه از ميان مىرود و آلودگى به آن آسان مىشود .
هامش
( 1 ) « وسائل الشيعه » جلد 8 باب 157 حديث 2 صفحه 608 .