« بلكه رحمت پروردگار تو از تمام آنچه گردآورى مىكنند ( از مال و جاه و مقام ) برتر و بهتر است » ( * ( وَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ ) * ) .
بلكه تمام اين مقامها و ثروتها در برابر رحمت الهى و قرب پروردگار به اندازه بال مگسى وزن و قيمت ندارد .
تعبير به « ربك » كه در اين آيه دو بار تكرار شده اشاره لطيفى است به لطف خاص پروردگار در مورد پيغمبر گرامى اسلام ص و پوشاندن لباس نبوت و خاتميت بر قامت رساى او .
نكته : پاسخ به دو سؤال مهم
در اينجا سؤالهايى مطرح است كه غالبا به هنگام مطالعه آيه فوق به نظر مىرسد ، و از سوى دشمنان اسلام نيز دستاويزى براى حمله به جهان بينى اسلامى شده است .
نخست اينكه چگونه قرآن استخدام و تسخير انسان را به وسيله انسان امضا كرده ؟ ، آيا اين قابل قبول نظام طبقاتى اقتصادى ( طبقه استثمار كننده و استثمار شونده ) نيست .
از اين گذشته اگر ارزاق و معيشتها از سوى خدا تقسيم شده ، و تفاوتها همه از ناحيه او است ، پس تلاش و كوششهاى ما چه ثمرى مىتواند داشته باشد آيا اين به معنى خاموش شدن شعلههاى تلاش و جهاد براى زندگى نيست ؟
پاسخ اين سؤالها با دقت در متن آيه روشن مىشود :
كسانى كه چنين ايرادى مىكنند تصورشان اين است كه مفهوم آيه چنين است كه گروه معينى از بشر گروه ديگرى را مسخر خود سازد ، آن هم تسخير به معنى بهره كشى كردن ظالمانه ، در حالى كه مطلب چنين نيست بلكه منظور استخدام