مىدهد ، مىفرمايد : « كسانى كه كافر شدند و مردم را نيز از پيمودن راه خدا باز داشتند سپس در همان حال كفر از دنيا رفتند خدا هرگز آنها را نخواهد بخشيد » ! ( * ( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّه ثُمَّ ماتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّه لَهُمْ ) * ) .
چرا كه با مرگ درهاى توبه بسته مىشود ، اينها بار سنگين كفر خودشان و اضلال و گمراهى ديگران را هر دو بر دوش مىكشند ، چگونه امكان دارد خداوند آنها را ببخشد ؟ .
و به اين ترتيب در مجموع اين آيات ، از سه گروه سخن به ميان آمده است : منافقان ، كفار ، و مؤمنان ، و صفات هر كدام و سرنوشت هر يك مشخص شده است .
نكته : عوامل نابودى ثواب عمل
از نكات حساسى كه در آيات مختلف قرآن از جمله آيه مورد بحث ، به آن هشدار داده شده اين است كه مؤمنان مراقب باشند كه اعمالشان همچون كفار حبط و نابود نشود .
و به تعبير ديگر اصل عمل مطلبى است ، و نگاهدارى آن مطلبى مهمتر ، يك عمل پاك و سالم و مفيد عملى است كه از آغاز سالم و بىعيب باشد و محافظت و مراقبت از آن تا پايان عمر بشود .
عواملى كه اعمال آدمى را به خطر مىافكند يا نابود مىسازد بسيار است از جمله :
1 - « منت گذاردن و آزار دادن » است ، چنان كه قرآن مىگويد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالأَذى كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَه