به خاطر دگرگون شدن نظام زندگى بشر مساله بردگان به شكل قديمى ديگر قابل قبول نبود .
الغاى بردگى نخست از اروپا شروع شد سپس در ساير كشورها از جمله آمريكا و آسيا گسترش يافت .
در انگلستان تا سال 1840 ميلادى ، و در فرانسه تا سال 1848 ، و در هلند تا سال 1863 ، و در آمريكا تا سال 1865 بردگى ادامه داشت ، و سپس كنگره « بروكسل » ضمن اعلاميه اى تصميم به الغاى بردگى در سراسر جهان گرفت ، و اين در سال 1890 بود ( يعنى كمتر از صد سال قبل ) .
2 - تغيير شكل بردگى در دنيا امروز :
درست است كه غربيها به اصطلاح پيش قدم در الغاى بردگى بودند ، اما وقتى دقيقا مساله را بررسى مىكنيم مىبينيم بردگى نه تنها ريشه كن نشد ، بلكه به صورت خطرناكتر و وحشتناكترى يعنى در شكل استعمار ملتها و بردگى مستعمرات آشكار گشت ، بطورى كه هر قدر بردگى فردى رو به ضعف مىگذاشت بردگى دستجمعى و استعمار قوىتر و نيرومندتر مىشد ، امپراطورى انگلستان كه پيش قدم در الغاى بردگى بود پيش قدم در امر استعمار نيز محسوب مىشود ! .
جناياتى كه استعمارگران غربى در طول مدت استعمار خود انجام دادند نه تنها كمتر از جنايات دوران بردگى نبود ، بلكه از شدت و گسترش بيشترى برخوردار بود .
حتى بعد از آزاد شدن مستعمرات باز بردگى ملتها ادامه يافت چرا كه اين آزادى ، آزادى به اصطلاح سياسى بود ، ولى استعمار اقتصادى و فرهنگى هنوز در بسيارى از مستعمرات آزاد شده و غير آن حكمفرما است .
مخصوصا كشورهاى كمونيستى كه براى مساله الغاى بردگى بيش از همه سينه چاك مىكنند خود گرفتار يك نوع برده دارى شرمآور عمومى هستند ،