ولى بدون شك « شهادت » يك « هدف » نيست ، هدف پيروزى بر دشمن و پاسدارى از آئين حق است ، اما اين پاسداران بايد آن قدر آماده باشند كه اگر در اين مسير ايثار خون نيز لازم شود از آن دريغ ندارند ، و اين است معنى امت شهيدپرور ، نه اينكه شهادت را به عنوان يك هدف طلب كنند .
روى همين جهت در آخر حديث مفصلى كه از امير مؤمنان ع از رسول خدا ص در باره مقام شهيدان نقل شده مىخوانيم : پيامبر ص سوگند ياد كرد :
و الذى نفسى بيده لو كان الانبياء فى طريقهم لترجلوا لهم لما يرون من بهائهم و يشفع الرجل منهم سبعين الفا من اهل بيته و جيرته
: « سوگند به كسى كه جانم در دست او است كه وقتى شهيدان وارد عرصه محشر مىشوند اگر پيامبران در مسير آنها سوار بر مركب باشند پياده مىشوند ، به خاطر نور و ابهت آنان و هر يك از آنها هفتاد هزار نفر را از خاندان و همسايگان خود شفاعت مىكند » ! ( 1 ) .
اين نكته نيز قابل توجه است كه شهادت در فرهنگ اسلام دو معنى متفاوت دارد : معنى « خاص » و ديگرى معنى گسترده و « عام » .
معنى خاص شهادت همان كشته شدن در معركه جنگ در راه خدا است كه احكام خاصى در فقه اسلامى دارد ، از جمله عدم نياز شهيد به غسل و كفن ، بلكه با همان لباس خونين دفن مىشود ! .
اما معنى وسيع شهادت آن است كه انسان در مسير انجام وظيفه الهى كشته شود ، يا بميرد ، هر كس در حين انجام چنين وظيفه اى به هر صورت از دنيا برود « شهيد » است .
لذا در روايات اسلامى آمده است كه چند گروه شهيد از دنيا مىروند :
1 - از پيامبر گرامى اسلام نقل شده
اذا جاء الموت طالب العلم و هو على
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » جلد 100 صفحه 14 .