و اينچنين است راه و رسم افراد با ايمان كه پيوسته طالب آنند ديگران را از حقايقى كه خود آگاه شدهاند آگاه سازند ، و منابع ايمان خود را در اختيار آنها قرار دهند .
آيه بعد بيانگر چگونگى دعوت اين گروه از قوم خود به هنگام بازگشت به سوى آنهاست ، دعوتى منسجم ، حساب شده ، كوتاه و پر معنا ، « گفتند : اى قوم ! ما كتابى را استماع كرديم كه بعد از موسى از آسمان نازل شده است » ( * ( قالُوا يا قَوْمَنا إِنَّا سَمِعْنا كِتاباً أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى ) * ) .
اين كتاب اوصافى دارد ، نخست اينكه : « كتابهاى آسمانى قبل از خود را تصديق مىكند و محتواى آن هماهنگ با محتواى آنهاست ، و نشانه هايى كه در كتب پيشين آمده است در آن به خوبى ديده مىشود » ( * ( مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْه ) * ) ( 1 ) .
وصف ديگر اينكه « همگان را به سوى حق هدايت مىنمايد » ( * ( يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ ) * ) .
به گونه اى كه هر كس عقل و فطرت خويش را به كار گيرد نشانههاى حقانيت را به روشنى در آن مىيابد .
و آخرين وصف اينكه : « به سوى راه مستقيم دعوت مىكند » ( * ( وَإِلى طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ ) * ) .
تفاوت دعوت به حق ، با دعوت به راه مستقيم ، ظاهرا در اين است كه اولى اشاره به اعتقادات حق است ، و دومى به برنامههاى عملى مستقيم و صحيح .
جمله « * ( أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى ) * » و جمله « * ( مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْه ) * » مؤيد اين مطلب است كه اين گروه به كتب آسمانى پيشين مخصوصا كتاب موسى ايمان داشتند
هامش
( 1 ) تفسير اين جمله را در جلد اول ذيل آيه 41 سوره بقره ( صفحه 210 طبع جديد ) مشروحا آوردهايم .