در تفسير على بن ابراهيم آمده كه ايام اللَّه سه روز است روز قيام مهدى ع ، روز مرگ ، و روز رستاخيز ( 1 ) .
در حديث ديگرى از پيامبر اكرم ص مىخوانيم :
ايام اللَّه نعمائه ، و بلائه ببلائه سبحانه
« ايام اللَّه روزهاى نعمتهاى او ، و آزمايشهاى او به وسيله بلاها است » ( 2 ) .
به هر حال اين تعبير نشانه اهميت روز قيامت است ، روز حاكميت آشكار خداوند بر همه كس و همه چيز ، و روز عدل و داد بزرگ .
ولى براى اينكه اين گونه افراد از اين بزرگوارى و عفو و گذشت سوء - استفاده نكنند در پايان آيه مىافزايد : « اين به خاطر آن است كه خداوند در آن روز هر قومى را به اعمالى كه انجام مىدادند جزا دهد » ( * ( لِيَجْزِيَ قَوْماً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ) * ) .
جمعى از مفسران اين جمله را تهديدى براى كفار و مجرمان دانستهاند در حالى كه بعضى ديگر آن را بشارتى نيز براى مؤمنان در برابر اين عفو و گذشت شمردهاند .
ولى مانعى ندارد كه هم تهديد آن گروه باشد و هم بشارت به اين گروه ، چنان كه در آيه بعد نيز به همين معنى اشاره شده است .
مىفرمايد : « كسى كه عمل صالحى بجا آورد به سود خود بجا آورده است ، و كسى كه كار بدى انجام دهد به زيان خود او است ، سپس همه شما به سوى پروردگارتان بازمىگرديد » و نتيجه اعمال خود را مىيابيد ( * ( مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِه وَمَنْ أَساءَ فَعَلَيْها ثُمَّ إِلى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ ) * ) .
اين تعبير كه در آيات قرآن كرارا و با عبارات مختلف آمده است پاسخى
هامش
( 1 و 2 ) تفسير « نور الثقلين » جلد 2 صفحه 526