رنگ طبعا ابرهاى نازكى هستند ، معمولا باران ندارند بخلاف ابرهاى سياه و انبوه كه مولد بارانند .
بعضى نيز مرجع ضمير را « باد » مىدانند ، زيرا بادهاى معمولى بىرنگند و بادهاى سموم آتشزا كه احيانا گرد و غبار بيابان را با خود حمل مىكنند ، زرد و تيرهاند .
احتمال چهارمى نيز وجود دارد كه « مصفر » به معنى خالى است ، زيرا همانگونه كه « راغب » در « مفردات » گفته است : ظرف خالى از محتوا و شكم خالى از غذا و يا رگهايى كه از خون خالى شده است ، صفر ( بر وزن سفر ) ناميده مىشود ، بنا بر اين تعبير فوق در اينجا اشاره به بادهايى است كه از باران خالى است .
( در اين صورت ضمير « رأوه » به ريح بازمىگردد ) ( دقت كنيد ) .
ولى تفسير اول از همه مشهورتر مىباشد .
اين نكته نيز قابل توجه است كه در اينجا بادهاى مفيد و بارانزا به صورت صيغه جمع آمده ( رياح ) اما در مورد بادهاى زيانبار صيغه مفرد ( ريح ) اشاره به اينكه اغلب بادها مفيدند و باد سموم ، جنبه استثنايى دارد كه گاه در يك ماه و يا يك سال ، يك بار مىوزد ، اما وزشهاى مفيد در تمام روزها و شبها در جريانند .
يا اشاره به اين است كه بادهاى مفيد در صورتى اثر خود را مىبخشند كه پى در پى در آيند ، در حالى كه وزشهاى زيانبار گاهى در يك مرتبه نيز ، اثر سوء خود را مىگذارند .
آخرين نكته اى كه ذكر آن را در ذيل اين آيه ضرورى مىدانيم تفاوت يستبشرون ( خوشحال مىشوند ) كه در مورد وزشهاى مفيد در آيات گذشته آمده با جمله * ( لَظَلُّوا مِنْ بَعْدِه يَكْفُرُونَ ) * ( بعد از آن به كفر خود ادامه مىدهند ) كه در اين آيه آمده مىباشد .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 475
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٧٥