اين تفاوت نشان مىدهد كه آنان آن همه نعمتهاى بزرگ و پى در پى خدا را مىبينند و خوشحال مىشوند ، اما اگر براى يك بار و يك روز ، مصيبتى فرا برسد ، چنان داد و فرياد مىكشند و به سوى كفر مىروند كه گويى از آن دستبردار نيستند .
درست همانند كسانى كه يك عمر سالم هستند و زبان به شكر باز نمىكنند اما يك شب كه در آتش تب مىسوزند ، آنچه كفر و ناسزا است مىگويند . و چنين است حال افراد بى دانش و ضعيف الايمان .
در اين زمينه در ذيل آيه 35 همين سوره ، و آيه 9 و 10 سوره هود ، و آيه 11 سوره حج بحثهاى ديگرى داشتهايم .
در دو آيه بعد به تناسب بحثى كه در آيه فوق آمد ، مردم را به چهار گروه تقسيم مىكند :
گروه مردگان ، يعنى آنها كه هيچ حقيقتى را درك نمىكنند هر چند ظاهرا زندهاند .
و گروه ناشنوايان كه آمادگى براى شنيدن سخن حق ندارند .
و گروهى كه از ديدن چهره حق محرومند .
و سرانجام گروه مؤمنان راستين كه دلهايى دانا ، و گوشهايى شنوا ، و چشمهايى بينا دارند .
نخست مىگويد : « تو نمىتوانى سخنان حق خود را به گوش مردگان برسانى » و اندرزهاى تو در دل آنان كه دلمردهاند اثر ندارد ( * ( فَإِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى ) * ) .
و نيز « تو نمىتوانى سخنت را به گوش كران برسانى مخصوصا هنگامى كه روى مىگردانند و پشت مىكنند » ( * ( وَلا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ ) * ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 476
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٧٦