زنده شدن زمين مرده را بعد از نزول باران به عنوان گواه انتخاب مىكند .
در سوره ق آيه 11 نيز بعد از ذكر حيات زمينهاى مرده ، مىفرمايد : كَذلِكَ الْخُرُوجُ : « رستاخيز نيز چنين است » .
شبيه همين تعبير در آيه 9 سوره فاطر نيز آمده است كه مىفرمايد كَذلِكَ النُّشُورُ ( اين گونه است نشور در قيامت ) .
در واقع قانون حيات و مرگ همه جا شبيه يكديگر است : كسى كه با چند قطره باران زمين مرده را زنده مىكند و شور و جنبش و حركت در آن مىآفريند و اين كار همه سال و گاه همه روز تكرار مىشود ، اين توانايى را دارد كه انسانها را نيز بعد از مرگ زنده كند ، همه جا مرگ به دست او است و حيات نيز به فرمان او .
درست است كه ظاهرا زمين مرده زنده نمىشود ، بلكه بذرهاى گياهان كه در دل زمين مىباشد پرورش مىيابد ، ولى مىدانيم اين بذرهاى كوچك ، مقدار عظيمى از اجزاء زمين را در پيكر خود جذب كرده و موجودات مرده اى را تبديل به موجودات زنده مىكند ، و حتى ذرات متلاشى شده اين گياهان نيز مجددا نيرو و قدرت براى حيات به زمين مىبخشد .
در حقيقت منكران معاد هيچ دليلى بر مدعاى خود جز استبعاد نداشتند ، و قرآن مجيد براى در هم شكستن استبعاد آنان از اين نمونههاى زنده بهره مىگيرد .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 472
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٧٢