نكتهها :
1 - آيا اين كار موسى منافى مقام عصمت نيست ؟
مفسران بحثهاى دامنه دارى در مورد مشاجره مرد قبطى و بنى اسرائيلى و كشته شدن قبطى به دست موسى كردهاند .
البته اصل اين عمل مساله مهمى نبوده ، چرا كه جنايتكاران فرعونى مفسدان بىرحمى بودند كه هزاران نوزاد بنى اسرائيلى را سر بريدند ، و از هيچگونه جنايت بر بنى اسرائيل ابا نداشتند ، و به اين ترتيب افرادى نبودند كه خونشان مخصوصا براى بنى اسرائيل محترم باشد .
آنچه براى علماى تفسير ايجاد مشكل كرده تعبيراتى است كه خود موسى ع در اين ماجرا مىكند :
يك جا مىگويد : « * ( هذا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ ) * » .
جاى ديگر مىگويد : * ( رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي ) * : « خدايا ! من بر خود ستم كردم مرا ببخش » .
اين تعبيرات چگونه با عصمت انبياء كه حتى قبل از نبوت و رسالت بايد داراى مقام عصمت باشند سازگار است ؟
اما با توضيحى كه در تفسير آيات فوق داديم روشن مىشود كه آنچه از موسى سر زد ترك اولايى بيش نبود ، او با اين عملش خود را به زحمت انداخت چرا كه قتل يك قبطى به وسيله موسى چيزى نبود كه فرعونيان به آسانى از آن بگذرند ، و مىدانيم ترك اولى به معنى كارى است كه ذاتا حرام نيست ، بلكه موجب مىشود كه كار خوبترى ترك گردد ، بىآنكه عمل خلافى انجام شده باشد .
نظير اين تعبير در سرگذشت بعضى ديگر از انبياء از جمله حضرت آدم ع نيز آمده است كه شرح آن را در ذيل آيه 19 سوره اعراف ( جلد 6 تفسير