7 - و كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند گناهان آنها را مىپوشانيم ( و مىبخشيم ) و آنها را به بهترين اعمالى كه انجام دادهاند پاداش مىدهيم .
تفسير : فرار از حوزه قدرت خدا ممكن نيست !
در آيات گذشته سخن از آزمايش عمومى مؤمنان بود ، و نخستين آيه مورد بحث تهديد شديدى براى كفار و گنهكاران است ، تا گمان نكنند اگر مؤمنان را تحت فشار قرار دادند و مجازاتهاى الهى فورا دامان آنها را فرو نگرفت خدا از آنها غافل است و يا قدرت بر عذاب آنها ندارد .
مىفرمايد : « آيا كسانى كه سيئات را انجام مىدهند گمان كردند بر ما پيشى خواهند گرفت ، و از چنگال كيفر ما رهايى خواهند يافت ؟ چه بد قضاوتى كردند » ! ( * ( أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ أَنْ يَسْبِقُونا ساءَ ما يَحْكُمُونَ ) * ) .
مهلت الهى آنها را مغرور نكند كه اين نيز براى آنها آزمونى است و فرصتى براى توبه و بازگشت .
اينكه بعضى از مفسران آيه فوق را اشاره به مؤمنين گنهكار دانستهاند به هيچوجه مناسب سياق آيات نيست بلكه قرائن گواهى مىدهد كه منظور مشركان و كفار است .
سپس بار ديگر به سراغ برنامههاى مؤمنان و اندرز به آنها مىرود مىگويد :
« هر كسى اميد لقاء پروردگار دارد بايد آنچه در توان دارد از اطاعت فرمان او مضايقه نكند ، زيرا زمانى را كه خداوند تعيين كرده سرانجام فرا مىرسد » ( * ( مَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ اللَّه فَإِنَّ أَجَلَ اللَّه لآتٍ ) * ) ( 1 ) .
هامش
( 1 ) اين جمله در حقيقت محذوفى دارد و در تقدير چنين است : « من كان يرجوا لقاء اللَّه فليبادر بالطاعة قبل ان يلحقه الاجل » - يا - « من كان يرجوا لقاء اللَّه و يقول آمنت باللَّه فليقله مستقيما صابرا عليه . . . فان اجل اللَّه لات » .