[ سوره القصص ‹ 28 › : آيات 56 تا 57 ]
إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلكِنَّ اللَّه يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ‹ 56 › وَقالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا أَ وَلَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبى إِلَيْه ثَمَراتُ كُلِّ شَيْءٍ رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا وَلكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ ‹ 57 ›
ترجمه :
56 - تو نمىتوانى كسى را كه دوست دارى هدايت كنى ، ولى خداوند هر كس را بخواهد هدايت مىكند ، و او از هدايتيافتگان آگاهتر است .
57 - آنها گفتند : ما اگر هدايت را همراه تو پذيرا شويم ما را از سرزمينمان مىربايند ! آيا ما حرم امنى در اختيار آنها قرار نداديم كه ثمرات هر چيزى ( از هر شهر و ديارى ) به سوى آن آورده مىشود ، ولى اكثر آنها نمىدانند !
تفسير : هدايت تنها به دست خدا است
گرچه در شان نزول آيه نخست از اين آيات بحثهاى زيادى كردهاند اما چنان كه خواهيم ديد رواياتى است بىاعتبار و بىارزش كه گويا براى مقاصد خاصى جعل شده است و لذا بهتر اين ديديم كه تفسير آيه را از خود قرآن مجيد بخواهيم و بعد به نقد و بررسى آن روايات مشكوك يا مجعول برويم .
با توجه به اينكه در آيات گذشته سخن از دو گروه در ميان بود : گروهى