آنها در فكر اعمال و مسئوليات خويشند ، آنها چون تشنه كامانى كه به سراغ چشمه آب مىروند ، تشنه علم و دانش و خواهان حضور در جلسات علماء و دانشمندانند .
آرى اين بزرگوارانند كه مىتوانند رسالت ايمان را در خود پذيرا شوند و اجر خود را نه يك بار كه دو بار از پيشگاه خدا دريافت دارند .
اينها سلمانها ، بحيراها ، نجاشيها و حقجويانى همسنگر و هم خط آنها هستند كه در برابر انواع ناملايمات براى رسيدن به سر منزل ايمان مقاومت به خرج مىدهند .
جالب اينكه در حديثى از امام صادق ع مىخوانيم كه فرمود :
نحن صبراء و شيعتنا اصبر منا و ذلك انا صبرنا على ما نعلم و صبروا على ما لا يعلمون :
« ما شكيبايانيم و پيروان ما از ما شكيباترند ! ، چرا كه ما از اسرار امور آگاهيم و شكيبايى مىكنيم ( و طبعا اين كار آسانتر است ) ولى آنها بىآنكه اسرار را بدانند صبر و شكيبايى را از دست نمىدهند » .
فكر كنيد دو نفر جانباز راه خدا قدم به ميدان جهاد مىگذارند يكى از پايان كار با خبر است و مىداند نتيجه اين جهاد پيروزى است ، اما دومى با خبر نيست ، آيا از يك نظر صبر دومى بيشتر از صبر اولى نمىباشد ؟
يا فى المثل قرائن نشان مىدهد كه هر دو شربت شهادت مىنوشند ، اما يكى مىداند كه در شهادتش چه اسرارى نهفته است و چه موجى در آينده در اعصار و قرون متمادى ايجاد مىكند و چه الگويى براى آزادگان مىشود ، اما ديگرى از اسرار آينده آگاه نيست بدون شك دومى از اين نظر صبر بيشترى به خرج مىدهد .
در حديث ديگرى در تفسير على بن ابراهيم آمده كه منظور از « لغو » در
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 113
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١١٣