ترجمه :
47 - هر گاه ما پيش از فرستادن پيامبرى آنها را به خاطر اعمالشان مجازات مىكرديم مىگفتند پروردگارا چرا رسولى براى ما نفرستادى تا آيات ترا پيروى كنيم و از مؤمنان باشيم ؟ اگر به خاطر اين امر نبود مجازات آنها به جهت اعمالشان نياز به ارسال پيامبر هم نداشت ! 48 - هنگامى كه حق از نزد ما براى آنها آمد گفتند چرا مثل همان چيزى كه به موسى داده شد به اين پيامبر اعطا نگرديده است ؟ مگر بهانه جويانى همانند آنها معجزاتى را كه در گذشته به موسى داده شد ، انكار نكردند و گفتند اين دو ( موسى و هارون ) دو نفر ساحرند كه دست بدست هم دادهاند ( تا ما را گمراه كنند ) و ما به هر يك از آنها كافريم ؟ ! 49 - بگو ، اگر راست مىگوئيد ( كه تورات و قرآن از سوى خدا نيست ) كتابى هدايت بخشتر از ايندو بياوريد تا من از آن پيروى كنم .
50 - هر گاه اين پيشنهاد تو را نپذيرند ، بدان آنها از هوسهاى خود پيروى مىكنند و آيا گمراه تر از آن كس كه پيروى هواى نفس خويش كرده و هيچ هدايت الهى را نپذيرفته است كسى پيدا مىشود ؟ مسلما خداوند قوم ستمگر را هدايت نمىكند .
تفسير : هر روز به بهانه اى از حق مىگريزند
از آنجا كه در آيات گذشته سخن از ارسال پيامبر ص به عنوان انذار كننده و بيمدهنده بود در نخستين آيه مورد بحث به لطفى كه بر وجود پيامبر ص مترتب است اشاره كرده مىگويد : « هر گاه ما پيش از فرستادن پيامبرى آنها را به خاطر اعمالشان مجازات مىكرديم ، مىگفتند : پروردگارا ! چرا رسولى براى ما نفرستادى تا آيات تو را پيروى كنيم و از مؤمنان باشيم » اگر به خاطر اين نبود مجازات آنها به جهت اعمال و كفرشان حتى نياز به ارسال پيامبر نداشت ( * ( وَلَوْ لا