توضيح : در قرآن مجيد آيه چنين است :
أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ
.
شايد امام مفاد و منظور آيه را فرموده است يا در مصحف ائمه چنين است .
كافى : محمّد بن سنان از حضرت رضا عليه السّلام در مورد آيه
كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ
دشوار است بر مشركين ، نسبت بولايت على
ما تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ
آنچه تو ايشان را به آن دعوت مىكنى كه عبارت است از ولايت علي عليه السّلام .
كافى : ابو بصير از حضرت باقر عليه السّلام در باره آيه
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً
فرمود منظور ولايت است .
كافى : عبد اللَّه بن كثير از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد در مورد آيه
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً
،
لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ
.
كسانى كه ايمان آوردند بعد كافر شدند سپس ايمان آوردند باز كافر شدند آنگاه كفر خويش را افزون نمودند هرگز خدا توبه آنها را قبول نمىكند .
فرمود اين آيه در باره فلان و فلان و فلان نازل شده كه ايمان آوردند اول به پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم وقتى ولايت بر آنها عرضه شد كافر شدند موقعى كه فرمود :
« من كنت مولاه فعلى مولاه » .
ايمان آوردند با بيعت براى امير المؤمنين عليه السّلام باز كافر شدند موقعى كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم از دنيا رفت بيعت خود را انكار نمودند بعد در كفر خود افزودند چون بيعت گرفتند براى خود از كسانى كه با على بيعت كرده بودند آنها ديگر از ايمان ذرهاى برايشان باقى نماند .
با همين اسناد از حضرت صادق عليه السّلام نقل مىكند در باره آيه
إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلى أَدْبارِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى
كسانى كه مرتد شدند پس از اينكه هدايت براى آنها آشكار شد فرمود فلان و فلان و فلان است از ايمان مرتد