ابن عباس در مورد آيه :
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
گفت منظور فرزندان عبد المطلب است .
از حضرت باقر عليه السّلام نقل شده در باره آيه و
الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ
تا
راجِعُونَ
فرمود در باره حضرت علي نازل شده ، سپس در مورد مؤمنين و شيعيان او كه در واقع آنها مؤمنند ، جارى است .
غيبت نعمانى : عمرو بن ثابت از جابر نقل كرد كه حضرت باقر عليه السّلام در باره آيه
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ
فرمود : آنها دوستداران فلان و فلان هستند كه ايشان را امام خود قرار داده در مقابل امام و پيشوائى كه خدا براى آنها قرار داده .
همچنين در باره آيهء
وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً وَ أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذابِ . إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ وَ قالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَما تَبَرَّؤُا مِنَّا
فرمود به خدا قسم جابر اين آيه مربوط بائمه و فرمانروايان ستمگر و پيروان ايشان است .
توضيح : مشهور بين مفسرين اينست كه انداد بتها است ، سدى گفته است فرمانروايان و رؤساى آنهايند كه از ايشان پيروى ميكنند مانند اطاعت اربابان دليل بر اين تأويل ضمير
يُحِبُّونَهُمْ
است كه ضمير جمع مذكر آمده شاهد است كه منظور اشخاص است .
طبرسى مىنويسد :
يُحِبُّونَهُمْ
بنا بر اين قول شاهد بهترين است زيرا بعيد است كه بتها را مانند خدا دوست بدارند با اينكه مىدانند آنها ضرر و نفعى ندارد اين قسمت آيه نيز دليل ديگرى است
إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا
كه اربابها و رؤساى فرمانروا اظهار بيزارى ميكنند از پيروان خود بتها كه شعور بيزارى ندارند .
امام عليه السّلام استشهاد به اين وجه جسته براى اينكه گاهى ضمير اشخاص باصنام و بتها نيز نسبت داده مىشود گر چه خلاف اصل است .