تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 265

مساهمون:

ص٢٦٥
فروشنده هر وى را كه از حضرت باقر عليه السلام راجع بمرجئه پرسيد فرمود با آنها نماز بخوان و در جنازه آنها حاضر شو و از مريضانشان عيادت كن اما اگر مردند براى آنها طلب مغفرت نكن . زيرا وقتى اسم ما پيش آنها برده مىشود در دل متنفرند ولى موقعى كه ديگران را ياد مىكنند شادمانند . كنز الفوائد : ابو المشرقانى گفت من در خدمت امام بودم گروهى از كوفىها حضور داشتند از اين آيه سؤال كردند
لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ
فرمود آن طور كه شما خيال مىكنيد درست نيست وقتى خداوند به پيامبرش وحى كرد على عليه السلام را بعنوان جانشين خود تعيين كند معاذ بن جبل بايشان پيشنهاد كرد با على عليه السّلام اولى و دومى را شريك بگردان در خلاف تا مردم بگفتار شما دلگرم شوند و تصديق نمايند وقتى خداوند اين آيه را نازل كرد :
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ
پيامبر ما آنچه به تو دستور داده‌ايم بمردم ابلاغ كن ( در مورد ولايت على ) . حضرت فرسول شكايت بجبرئيل نمود كه مردم تكذيب مىكنند و از من نمىپذيرند خداوند اين آيه را نازل كرد :
لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ
اگر شريك بگردانى آنها را عملت از بين مىرود و زيان خواهى كرد . آيه در اين مورد نازل شده امكان ندارد كه خدا پيامبرى را براى جهانيان بفرستد با مقام شفاعت نسبت بگنه‌كاران آن وقت بترسد از اينكه مشرك به خدا شود . پيامبر اكرم در نزد خدا مطمئن‌تر از اين بود كه مشرك به او شود با اينكه مأموريت او از بين بردن بت‌پرستى و شرك است منظور از آيه اينست كه ديگرى از مردم را در ولايت شريك على گردانى .
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى) — صفحة 265 | العلامة المجلسي / موسى خسروى