91 - ( بگو ) من مامورم پروردگار اين شهر ( مقدس مكه ) را عبادت كنم همان كسى كه اين شهر را حرمت بخشيده و همه چيز از آن اوست و من مامورم كه از مسلمين باشم .
92 - و اينكه قرآن را تلاوت كنم هر كس هدايت شود براى خود هدايت شده و هر كس گمراه گردد ( گناهش به گردن خود اوست ) بگو من فقط از انذار كنندگانم .
93 - بگو حمد و ستايش مخصوص ذات خداست به زودى آياتش را به شما نشان مىدهد تا آن را بشناسيد و پروردگار تو از آنچه انجام مىدهيد غافل نيست .
تفسير : آخرين ماموريت پيامبر ( ص )
در آيات گذشته سخنى از اعمال بندگان و آگاهى خداوند نسبت به آن در ميان بود و در نخستين آيات مورد بحث سخن از پاداش عمل و ايمنى آنها از فزع روز قيامت است .
مىفرمايد : « كسانى كه حسنه و كار نيكى انجام دهند پاداشى بهتر از آن خواهند داشت و از وحشت آن روز در امان خواهند بود » ( * ( مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَه خَيْرٌ مِنْها وَهُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ ) * ) .
در اينكه منظور از « حسنه » چيست ؟ مفسران تعبيرات گوناگونى دارند :
بعضى آن را به كلمه توحيد و « لا إله الا اللَّه » و ايمان به خدا تفسير كردهاند .
و بعضى آن را اشاره به ولايت امير مؤمنان على ع و ائمه معصومين مىدانند ، و در روايات متعددى كه از طرق اهل بيت ع رسيده بر اين معنا تاكيد شده است ، از جمله : در حديثى از امام باقر ع مىخوانيم كه يكى از ياران على ع بنام « ابو عبد اللَّه جدلى » خدمتش آمد امام فرمود آيا از معنى اين سخن خداوند * ( مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَه خَيْرٌ مِنْها ) * . . . ( تا پايان آيه بعد ) به تو خبر دهم ؟ عرض كرد آرى فدايت شوم اى امير مؤمنان ! فرمود :
الحسنه معرفة الولاية و حبنا اهل البيت و السيئة انكار الولاية و بغضنا اهل البيت :
« حسنه شناخت ولايت و دوستى ما