سازد ، شب را استراحت كند ، و روز را به تلاش و كوشش بپردازد ، تا هميشه سالم و فعال باشد نه همچون هوسرانانى كه شب را بيدار مىمانند و روز را تا نزديكى ظهر در خواب فرو مىروند .
جالب اينكه « مبصر » كه در اصل به معنى « بينا » است صفت روز قرار داده شده است ، در حالى كه وصف انسانها در روز مىباشد ، اين يك نوع تاكيد زيبا است همانگونه كه گاه شب را توصيف به خواب رفتن مىكنند و مىگويند « ليل نائم » ! .
و اين تفاوت تعبير كه در بيان فائده شب و روز در آيه مشاهده مىشود كه در يك جا « * ( لِيَسْكُنُوا فِيه ) * » مىگويد و در جاى ديگر « مبصرا » ، ممكن است اشاره به اين باشد كه هدف اصلى شب سكونت و آرامش است ، ولى هدف روشنايى روز ديدن نيست ، بلكه ديدن ابزارى است براى رسيدن به مواهب حيات و بهره گيرى از آن ( دقت كنيد ) .
به هر حال اين آيه گرچه مستقيما سخن از توحيد و تدبير عالم هستى مىگويد ولى مىتواند اشاره لطيفى به مساله معاد نيز در برداشته باشد ، چرا كه خواب همچون مرگ است ، و بيدارى همچون زندگى پس از مرگ .
آيه بعد به رستاخيز و مقدمات آن مىپردازد و مىگويد : « به خاطر بياوريد روزى را كه در صور دميده مىشود و تمام كسانى كه در آسمانها و در زمين هستند در وحشت فرو مىروند ، جز كسانى كه خدا بخواهد ، و همگى با خضوع در پيشگاه او حاضر مىشوند » ( * ( وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَمَنْ فِي الأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّه وَكُلٌّ أَتَوْه داخِرِينَ ) . ) *
از مجموعه آيات قرآن استفاده مىشود كه دو يا سه بار « نفخ صور » مىشود :
يك بار در پايان دنيا و آستانه رستاخيز ، كه وحشت همه را فرا مىگيرد .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 565
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٦٥