ترجمه :
7 - به خاطر بياور هنگامى را كه موسى به خانواده خود گفت : من آتشى از دور ديدم ( همين جا توقف كنيد ) من به زودى خبرى براى شما مىآورم يا شعله آتشى تا گرم شويد .
8 - هنگامى كه نزد آتش آمد ندايى برخاست كه مبارك باد آن كس كه در آتش است و كسى كه در اطراف آن است ! ، و منزه است خداوندى كه پروردگار جهانيان است .
9 - اى موسى ! من خداوند عزيز و حكيم .
10 - و عصايت را بيفكن ، هنگامى كه آن را مشاهده كرد ديد ( با سرعت ) همچون مارهاى كوچك به هر سو مىدود ( ترسيد و ) به عقب برگشت و حتى پشت سر خود را نگاه نكرد ، اى موسى ! نترس ، كه رسولان در نزد من نمىترسند .
11 - مگر كسى كه ستم كند ، سپس بدى را به نيك تبديل نمايد كه ( توبه او را مىپذيرم و ) من غفور و رحيمم .
12 - و دستت را در گريبانت داخل كن هنگامى كه خارج مىشود نورانى و درخشنده است بى آنكه عيبى در آن وجود داشته باشد ، اين در زمره معجزات نه گانه اى است كه تو با آنها به سوى فرعون و قومش فرستاده مىشوى كه آنها قومى فاسق و طغيانگرند .
13 - و هنگامى كه آيات روشنى بخش ما به سراغ آنها آمد ، گفتند ، اين سحرى است آشكار .
14 - و آن را از روى ظلم و سركشى انكار كردند در حالى كه در دل به آن يقين داشتند .
تفسير : موسى اينجا به اميد قبسى مىآيد !
چنان كه گفتيم در اين سوره ، بعد از بيان اهميت قرآن ، گوشه اى از سرگذشت پنج تن از پيامبران بزرگ و قوم آنها به ميان آمده است ، و وعده پيروزى مؤمنان