و مجازات كافران در آنها به روشنى بازگو شده .
نخست از پيامبر اولوا العزم موسى ع شروع مىكند و مستقيما به سراغ حساسترين لحظات زندگانى او ، يعنى لحظه اى كه نخستين جرقه وحى در دل او درخشيد ، و با پيام و سخن الهى آشنا شد ، مىرود ، و مىگويد : « به خاطر بياور هنگامى را كه موسى به خانواده خود گفت : « من آتشى از دور ديدم » ! ( * ( إِذْ قالَ مُوسى لأَهْلِه إِنِّي آنَسْتُ ناراً ) * ) ( 1 ) .
« همين جا توقف كنيد ، من به زودى خبرى براى شما مىآورم و يا شعله اى از آتش ، تا گرم شويد » ( * ( سَآتِيكُمْ مِنْها بِخَبَرٍ أَوْ آتِيكُمْ بِشِهابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ) * ) ( 2 ) .
و اين در همين شبى بود كه موسى با همسرش دختر شعيب در طريق مصر در بيابانى تاريك و ظلمانى گرفتار آمد ، راه را گم كرد ، و باد و طوفان وزيدن گرفت ، و در همين حال درد وضع حمل به همسرش دست داد ، موسى احساس نياز شديدى به افروختن آتش و استفاده از گرماى آن مىكرد ، ولى در آن بيابان چيزى پيدا نبود .
همين كه شعله آتشى را از دور ديد خوشحال شد ، و آن را دليل بر وجود
هامش
( 1 ) « آنست » از ماده « ايناس » به معنى مشاهده كردن و ديدنى كه توأم با يك نوع آرامش باشد ، و اينكه به انسان گفته مىشود به خاطر همين معنى است .
( 2 ) « شهاب » به معنى نورى است كه همچون يك عمود از آتش مىدرخشد و هر نورى كه امتدادى همچون عمود دارد شهاب ناميده مىشود ، و در اصل به همان سنگهاى سرگردان آسمانى گفته مىشود كه به هنگام برخورد به هواى فشرده اطراف زمين بر اثر سرعت سرسامآورش مشتعل مىگردد ، و يك خط عمودى از آتش در هوا ترسيم مىكند .
« قبس » ( بر وزن قفس ) به معنى شعله اى از آتش است كه از مجموعه اى جدا مىشود .
« تصطلون » از ماده « اصطلاء » به معنى گرم شدن با آتش است .