4 - علاوه بر اين « ما او را نزديك ساختيم و با او سخن گفتيم » ( * ( وَقَرَّبْناه نَجِيًّا ) * ) . ( 1 )
نداى الهى موهبتى بود و تكلم با او موهبت ديگر .
و سرانجام « از رحمت خود ، برادرش هارون را كه او نيز پيامبرى بود به او بخشيديم » تا پشتيبان و يار و همكار او باشد ( * ( وَوَهَبْنا لَه مِنْ رَحْمَتِنا أَخاه هارُونَ نَبِيًّا ) * ) .
نكتهها :
1 - « مخلص » چه كسى است ؟
در آيات فوق خوانديم كه خداوند موسى را از بندگان « مخلص » خود ( به فتح لام ) قرار داد ، و اين مقام همانگونه كه اشاره كرديم مقامى است بسيار با عظمت ، مقامى است توأم با بيمه الهى از لغزشها و انحرافها ، مقام نفوذناپذيرى در برابر شيطان كه جز در سايه جهاد مداوم با نفس و اطاعت مستمر و پىگير از فرمان خدا به دست نمىآيد .
بزرگان علم اخلاق اين مقام را مقامى بسيار بلند و عالى مىدانند و از آيات قرآن استفاده مىشود كه « مخلصين » ويژگيها و افتخارات خاصى دارند كه در ذيل آيات مناسب به خواست خدا خواهد آمد .
2 - فرق رسول و نبى
« رسول » در اصل به معنى كسى است كه ماموريت و رسالتى بر عهده او
هامش
( 1 ) « نجى » به معنى « مناجى » كسى است كه با ديگرى به نحوى ( سخن در گوشى ) دارد ، در اينجا خداوند نخست موسى را از فاصله دورى صدا زد و بعد كه نزديك شد با او به نجوى پرداخت ( ناگفته پيدا است كه خداوند نه زبانى دارد و نه مكانى بلكه ايجاد امواج صوتى در فضا مىكند و با بنده اى همچون موسى سخن مىگويد ) .