مىتواند براى انسان و فرزندانش سرمايه عظيمى گردد كه نمونههاى آن را فراوان ديدهايم .
در اينجا سؤالى پيش مىآيد كه چگونه در اين آيه موهبت وجود اسماعيل ، نخستين فرزند بزرگوار ابراهيم اصلا مطرح نشده ، با اينكه نام يعقوب كه نوه ابراهيم است صريحا آمده است ؟
و در جاى ديگر از قرآن وجود اسماعيل ، ضمن مواهب ابراهيم بيان شده آنجا كه از زبان ابراهيم مىگويد : الْحَمْدُ لِلَّه الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْماعِيلَ وَإِسْحاقَ : « شكر خدايى را كه در پيرى اسماعيل و اسحاق را به من بخشيد » ( ابراهيم - 39 ) .
پاسخ اين سؤال چنين است كه : علاوه بر اينكه در دو سه آيه بعد نام اسماعيل و بخشى از صفات برجسته او مستقلا آمده است ، منظور از آيه فوق آنست كه ادامه و تسلسل نبوت را در دودمان ابراهيم بيان كند و نشان دهد چگونه اين حسن شهرت و نام نيك و تاريخ بزرگ او به وسيله پيامبرانى كه از دودمان او يكى بعد از ديگرى به وجود آمدند تحقق يافت ، و مىدانيم كه بسيارى پيامبران از دودمان اسحاق و يعقوب در طول اعصار و قرون به وجود آمدهاند هر چند از دودمان اسماعيل نيز بزرگترين پيامبران يعنى پيامبر اسلام قدم به عرصه هستى گذارد ، ولى تسلسل و تداوم در فرزندان اسحاق بود .
لذا در آيه 27 سوره عنكبوت مىخوانيم : وَوَهَبْنا لَه إِسْحاقَ وَيَعْقُوبَ وَجَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِه النُّبُوَّةَ وَالْكِتابَ : « ما به او اسحاق و يعقوب را بخشيديم و در دودمان او نبوت و كتاب آسمانى قرار داديم » .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 88
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٨٨