[ سوره الأنبياء ‹ 21 › : آيه 104 ]
يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُه وَعْداً عَلَيْنا إِنَّا كُنَّا فاعِلِينَ ‹ 104 ›
ترجمه :
104 - در آن روز كه آسمان را همچون طومار درهم مىپيچيم ، ( سپس ) همانگونه كه آفرينش را آغاز كرديم آن را بازمىگردانيم ، اين وعده اى است كه ما دادهايم و قطعا آن را انجام خواهيم داد .
تفسير : آن روز كه آسمانها درهم پيچيده مىشود
در آخرين آيه بحث گذشته خوانديم مؤمنان راستين از « فزع اكبر » ( وحشت بزرگ ) غمگين نمىشوند آيه مورد بحث توصيفى از آن روز وحشت بزرگ است ، و در حقيقت علت عظمت اين وحشت را مجسم مىسازد ، مىگويد :
« اين امر ، روزى تحقق مىيابد كه ما آسمان را درهم مىپيچيم همانگونه كه طومار نامهها درهم پيچيده مىشود » ! ( * ( يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ ) * ) . ( 1 )
در زمانهاى گذشته براى نوشتن نامهها و همچنين كتابها ، از اوراق طومار مانند استفاده مىكردند ، اين طومارها را قبل از نوشتن به هم مىپيچيدند و شخص كاتب تدريجا آن را از يك طرف مىگشود و مطالب مورد نظر را روى آن مىنوشت
هامش
( 1 ) « سجل » ( بر وزن سطل ) به معنى دلو بزرگ و پر آب است ، و « سجل » ( با كسر سين و جيم و تشديد لام ) به معنى قطعه سنگهايى است كه روى آن مىنوشتند سپس به تمام اوراقى كه مطالب را روى آن مىنگارند گفته شده است ( مفردات راغب و قاموس ) بايد توجه داشت كه در تركيب جمله « * ( كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ ) * » احتمالاتى داده شده است اما مناسبتر از همه آنست كه « طى » كه مصدر است به « سجل » كه مفعول آن است اضافه شده و لام در « للكتب » يا براى اضافه است يا براى بيان علت ( دقت كنيد ) .