بندگان تو را گمراه مىكنند ، و نسل آينده آنها نيز جز كافر و فاجر نخواهد بود « ! ( نوح - 26 - 27 ) .
و يا اشاره به جمله اى است كه در آيه 10 سوره قمر آمده فَدَعا رَبَّه أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ : « پروردگار خود را خواند و عرض كرد خدايا من در برابر آنها مغلوبم مرا يارى كن » .
تعبير به « نادى » كه معمولا براى خواندن با صداى بلند مىآيد ممكن است اشاره به اين باشد كه آن قدر اين پيامبر بزرگ را ناراحت كردند كه سرانجام فرياد كشيد و براستى اگر حالات نوح را كه بخشى از آن در سوره نوح آمده و بخشى در سوره هود درست بررسى كنيم مىبينيم كه حق داشته فرياد بزند ( 1 ) .
سپس اضافه مىكند « ما دعاى او را مستجاب كرديم و او و خانواده اش را از آن غم و اندوه بزرگ رهايى بخشيديم » ( * ( فَاسْتَجَبْنا لَه فَنَجَّيْناه وَأَهْلَه مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ) * ) .
در حقيقت جمله « فاستجبنا » اشاره اجمالى به اجابت دعاى او است ، و جمله « * ( فَنَجَّيْناه وَأَهْلَه مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ) * » شرحى و تفصيلى براى آن محسوب مىشود .
در اينكه منظور از كلمه « اهل » در اينجا كيست ؟ در ميان مفسران گفتگو است ، زيرا اگر منظور خانواده او باشد ، تنها بعضى از فرزندان نوح را شامل مىشود ، زيرا مىدانيم يكى از فرزندانش « با بدان بنشست و خاندان نبوتش گم شد » .
همسرش نيز در خط او نبود ، و اگر منظور از اهل ، پيروان خاص و ياران با ايمانش باشد ، بر خلاف معنى مشهورى است كه اهل دارد .
اما مىتوان گفت : كه اهل در اينجا معنى وسيعى دارد ، هم بستگان مؤمن
هامش
( 1 ) به جلد 9 تفسير نمونه از صفحه 68 تا 125 مراجعه فرمائيد .