[ سوره الأنبياء ‹ 21 › : آيات 68 تا 70 ]
قالُوا حَرِّقُوه وَانْصُرُوا آلِهَتَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ فاعِلِينَ ‹ 68 › قُلْنا يا نارُ كُونِي بَرْداً وَسَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ ‹ 69 › وَأَرادُوا بِه كَيْداً فَجَعَلْناهُمُ الأَخْسَرِينَ ‹ 70 ›
ترجمه :
68 - گفتند : او را بسوزانيد و خدايان خود را يارى كنيد ، اگر كارى از شما ساخته است .
69 - ( سرانجام او را به درياى آتش افكندند ولى ما ) گفتيم : اى آتش سرد و سالم بر ابراهيم باش .
70 - آنها مىخواستند ابراهيم را با اين نقشه نابود كنند ، ولى ما آنها را زيانكارترين مردم قرار داديم .
تفسير : آنجا كه آتش گلستان مىشود
گرچه با استدلالات عملى و منطقى ابراهيم ، همه بتپرستان محكوم شدند و خودشان هم در دل به اين محكوميت اعتراف كردند ، ولى لجاجت و تعصب شديد آنها مانع از پذيرش حق شد ، به همين دليل جاى تعجب نيست كه تصميم بسيار شديد و خطرناكى در باره ابراهيم گرفتند و آن كشتن ابراهيم به بدترين صورت يعنى سوزاندن و خاكستر كردن بود ! .
معمولا رابطه معكوسى ميان « زور » و « منطق » وجود دارد ، هر قدر زور انسان بيشتر مىشود منطق او ضعيفتر مىگردد . جز در مردان حق كه هر چه قويتر مىشوند متواضعتر و منطقىتر مىگردند .
زورگويان هنگامى كه از طريق منطق به جايى نرسيدند فورا تكيه بر زور و قدرتشان مىكنند ، و در مورد ابراهيم درست از همين برنامه استفاده شد ، چنان كه