به قلب مادر موسى چنين الهام كرد : « او را در صندوقى بيفكن ، و آن صندوق را به دريا بينداز » ! ( * ( أَنِ اقْذِفِيه فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفِيه فِي الْيَمِّ ) * ) .
« يم » در اينجا به معنى رود عظيم نيل است كه بر اثر وسعت و آب فراوان گاهى دريا به آن اطلاق مىشود .
تعبير به * ( اقْذِفِيه فِي التَّابُوتِ ) * ( آن را در صندوق بيفكن ) شايد اشاره به اين باشد كه بدون هيچ ترس و واهمه دل از او بردار و شجاعانه در صندوقش بگذار و بىاعتنا ، به شط نيلش بيفكن ، و ترس و وحشتى به خود راه مده .
كلمه « تابوت » به معنى صندوق چوبى و به عكس آنچه بعضى مىپندارند هميشه به معنى صندوقى كه مردگان را در آن مىنهند نيست ، بلكه مفهوم وسيعى دارد كه گاهى به صندوقهاى ديگر نيز گفته مىشود همانگونه كه در داستان طالوت و جالوت در سوره بقره ذيل آيه 248 خوانديم . ( 1 )
سپس اضافه مىكند : « دريا مامور است كه آن را به ساحل بيفكند ، تا سرانجام دشمن من و دشمن او وى را برگيرد » ( و در دامان خويش پرورش دهد ! ) ( * ( فَلْيُلْقِه الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْه عَدُوٌّ لِي وَعَدُوٌّ لَه ) * ) .
جالب اينكه : كلمه « عدو » در اينجا تكرار شده ، و اين در حقيقت تاكيدى است بر دشمنى فرعون هم نسبت به خداوند و هم نسبت به موسى و بنى اسرائيل ، و اشاره به اينكه كسى كه تا اين حد در دشمنى و عداوت ، پافشارى داشت ، عاقبت خدمت و پرورش موسى را بر عهده گرفت ، تا بشر خاكى بداند نه تنها قادر نيست با فرمان خدا به مبارزه برخيزد ، بلكه خدا دشمن او را با دست خودش و در دامانش پرورش خواهد داد .
و هنگامى كه او اراده نابودى گردنكشان ستمگر را كند آنها را با دست خودشان نابود مىكند ، و با آتشى كه خودشان برافروختهاند مىسوزاند ، چه قدرت
هامش
( 1 ) به جلد دوم تفسير نمونه صفحه 173 مراجعه فرمائيد .