سرانجام نتيجه خواستههاى خود را چنين بيان مىكند « تا تو را بسيار تسبيح گوئيم » ( * ( كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً ) * ) .
« و تو را بسيار ياد كنيم » ( * ( وَنَذْكُرَكَ كَثِيراً ) * ) .
چرا كه تو هميشه از حال ما آگاه بوده اى ( * ( إِنَّكَ كُنْتَ بِنا بَصِيراً ) * ) .
تو نيازهاى ما را به خوبى مىدانى ، و به مشكلات اين راه از هر كس آگاهترى ما از تو آن مىخواهيم كه ما را در اطاعت فرمانت قدرت بخشى ، و به انجام وظائف و تعهدها و مسئوليتهايمان موفق و پيروز دارى .
از آنجا كه موسى در اين تقاضاهاى مخلصانه اش نظرى جز خدمت بيشتر و كاملتر نداشت ، خداوند تقاضاى او را در همان وقت اجابت فرمود « به او گفت آنچه را خواسته بودى به تو داده شد اى موسى » ! ( * ( قالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى ) * ) .
در واقع در اين لحظات حساس و سرنوشتساز كه موسى براى نخستين بار بر بساط ميهمانى خداوند بزرگ گام مىنهاد هر چه لازم داشت يك جا از او درخواست كرد ، و او نيز مهمانش را نهايت گرامى داشت و همه خواستههاى او را در يك جمله كوتاه با ندايى حياتبخش اجابت كرده بىآنكه در آن قيد و شرط يا چون و چرايى كند ، و با تكرار نام موسى كه هر گونه ابهامى را از دل مىزدايد آن را تكميل فرموده و چه شوقانگيز و افتخار آفرين است كه نام بنده در گفتار مولى تكرار گردد .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 190
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٩٠