دين همانگونه است كه تو بيان كردى ، و اسلام همانست كه تو تشريع نمودى ، و سخن همانست كه تو گفته اى ، قرآن همان گونه است كه تو نازل كردى ، تو خداوند حق و آشكارى ، پروردگارا ! محمد ص را از ما به بهترين پاداشى پاداش ده و تحيت و سلام بر او و آلش بفرست .
پروردگارا ! تو سرمايه من در مشكلاتى و يار من در شدتها ، تو ولى نعمت منى ، تو معبود من و معبود پدران منى ، به اندازه يك چشم بر هم زدن مرا به خود وامگذار كه اگر واگذارى به بديها نزديك ، و از نيكيها دور مىشوم اى خداى من ! تو مونس من در قبر باش و براى من عهدى قرار ده كه در روز قيامت آن را گشاده ببينم .
سپس پيامبر ص فرمود : بعد از اعتراف به اين حقايق آنچه را كه لازم مىبيند وصيت مىكند و تصديق اين وصيت در سوره مريم است در آيه « * ( لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً ) * » اين است عهد و وصيت . . . » ( 1 )
بديهى است منظور اين نيست كه مطالب فوق را به عربى و فارسى همچون اورادى بخواند يا بنويسد ، بلكه با تمام قلب به آن ايمان داشته باشد ايمانى كه آثارش در تمام برنامه زندگى او آشكار گردد .
هامش
( 1 ) مجمع البيان ذيل آيه مورد بحث .