[ سوره مريم ‹ 19 › : آيات 61 تا 63 ]
جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمنُ عِبادَه بِالْغَيْبِ إِنَّه كانَ وَعْدُه مَأْتِيًّا ‹ 61 › لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً إِلَّا سَلاماً وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيها بُكْرَةً وَعَشِيًّا ‹ 62 › تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبادِنا مَنْ كانَ تَقِيًّا ‹ 63 ›
ترجمه :
61 - باغهايى است جاودانى كه خداوند رحمان ، بندگانش را به آن وعده داده است ، هر چند آن را نديدهاند ، وعده خدا حتما تحقق يافتنى است .
62 - آنها هرگز در آنجا گفتار لغو و بيهوده اى نمىشنوند و جز سلام در آنجا سخنى نيست و هر صبح و شام روزى آنها در بهشت مقرر است .
63 - اين همان بهشتى است كه ما به ارث به بندگان پرهيزگار مىدهيم .
تفسير : توصيفى از بهشت
در اين آيات ، توصيف بهشت و نعمتهاى بهشتى شده است كه در آيات گذشته از آن ياد شده بود .
نخست بهشت موعود را چنين توصيف مىكند : « باغهايى است جاودانى كه خداوند رحمان ، بندگانش را به آن وعده داده است ، و آنها آن را نديدهاند »