من از تو قويتر و پر يار و ياورترم ، اما بعد از اين ماجرا مشاهده كرد كه هيچكس يار و ياور او نيست .
از سوى سوم او به قدرت و قوت خويش متكى بود و نيروى خود را نامحدود مىپنداشت ، ولى بعد از اين حادثه و كوتاه شدن دستش از همه جا و همه چيز ، به اشتباه بزرگ خود پى برد ، زيرا چيزى كه بتواند گوشه اى از آن خسارت بزرگ را جبران كند در اختيار نداشت .
اصولا يار و ياورانى كه بخاطر مال و ثروت همانند مگسهاى دور شيرينى اطراف انسان را مىگيرند ، و گاه انسان آنها را تكيه گاه روز بدبختى خود مىپندارد ، به هنگامى كه آن نعمت از ميان برود يكباره همگى پراكنده مىشوند ، چرا كه دوستى آنها به صورت يك پيوند معنوى نبود ، پشتوانه مادى داشت كه با از ميان رفتنش از ميان رفت .
ولى هر چه بود دير شده بود ، و اين گونه بيدارى اضطرارى كه به هنگام نزول بلاهاى سنگين ، حتى براى فرعونها و نمرودها پيدا مىشود ، بى ارزش است ، و به همين دليل نتيجه اى به حال او نداشت .
درست است كه او در اينجا جمله « * ( لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَداً ) * » را بر زبان جارى كرد ، همان جمله اى كه دوست با ايمانش قبلا مىگفت ولى او در حال سلامت گفت و اين در حال بلا ! « و در اين هنگام بود كه اين حقيقت بار ديگر به ثبوت پيوست كه ولايت و سرپرستى و قدرت از آن خدا است خداوندى كه عين حق است » ( * ( هُنالِكَ الْوَلايَةُ لِلَّه الْحَقِّ ) * ) .
آرى در اينجا كاملا روشن گشت كه همه نعمتها از او است و هر چه اراده او باشد آن مىشود ، و جز به اتكاء لطف او كارى ساخته نيست .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 438
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٣٨