و در عبارت ديگرى از همان حضرت مىخوانيم :
الا ان فيه علم ما ياتى و الحديث عن الماضى و دواء دائكم و نظم ما بينكم :
« آگاه باشيد در اين خبرهاى آينده است ، و بيان حوادث اقوام گذشته ، و درمان بيماريهاى شما و برنامه نظم زندگى اجتماعى شما » ( 1 ) .
و در جاى ديگر از همان امام بزرگ مىخوانيم :
و عليكم بكتاب اللَّه فانه الحبل المتين و النور المبين و الشفاء النافع ، و الرى النافع ، و العصمة للمتمسك و النجاة للمتعلق ، لا يعوج فيقام ، و لا يزيغ فيستعتب ، و لا تخلقه كثرة الرد و ولوج السمع ، من قال به صدق و من عمل به سبق :
« كتاب خدا را محكم بگيريد ، زيرا رشته اى است بسيار مستحكم ، و نورى است آشكار ، دارويى است شفا بخش و پر بركت ، و آب حياتى است كه عطش تشنگان حق را فرو مىنشاند هر كس به آن تمسك جويد او را حفظ مىكند ، و آن كس كه بدامنش چنگ زند نجاتش مىبخشد ، انحراف در آن راه ندارد تا نياز به راست نمودن داشته باشد ، و هرگز خطا نمىكند تا از خوانندگانش پوزش بطلبد ، تكرارش موجب كهنگى و يا ناراحتى گوش نمىگردد ( و هر قدر آن را بخوانند ، شيرينتر و دلپذيرتر خواهد بود ) كسى كه با قرآن سخن بگويد راست مىگويد و كسى كه به آن عمل كند گوى سبقت را از همگان مىبرد » ( 2 ) .
اين تعبيرهاى رسا و گويا كه نظير آن در سخنان پيامبر ص و ساير گفتههاى على ع و ائمه هدى ع كم نيست ، به خوبى ثابت مىكند كه قرآن نسخه اى است براى سامان بخشيدن به همه نابسامانىها ، بهبودى فرد و جامعه از انواع بيماريهاى اخلاقى و اجتماعى .
هامش
( 1 ) نهج البلاغه خطبه 158 .
( 2 ) نهج البلاغه خطبه 156 .