[ سوره الإسراء ‹ 17 › : آيات 36 تا 40 ]
وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِه عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْه مَسْؤُلًا ‹ 36 › وَلا تَمْشِ فِي الأَرْضِ مَرَحاً إِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الأَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبالَ طُولًا ‹ 37 › كُلُّ ذلِكَ كانَ سَيِّئُه عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهاً ‹ 38 › ذلِكَ مِمَّا أَوْحى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَلا تَجْعَلْ مَعَ اللَّه إِلهاً آخَرَ فَتُلْقى فِي جَهَنَّمَ مَلُوماً مَدْحُوراً ‹ 39 › أَ فَأَصْفاكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِينَ وَاتَّخَذَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إِناثاً إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلًا عَظِيماً ‹ 40 ›
ترجمه :
36 - از آنچه نمىدانى پيروى مكن ، چرا كه گوش و چشم و دلها همه مسئولند ! .
37 - روى زمين با تكبر راه مرو ، تو نمىتوانى زمين را بشكافى و طول قامتت هرگز به كوهها نمىرسد ؟
38 - همه اينها گناهش نزد پروردگار تو منفور است .
39 - اين احكام از حكمتهايى است كه پروردگارت به تو وحى فرستاده ، و هرگز معبودى با اللَّه قرار مده كه در جهنم مىافتى در حالى كه مورد سرزنش خواهى بود و رانده