همگان قابل لمس ! و در پايان آيه مىفرمايد : « و سراى آخرت براى پرهيزكاران مسلما بهتر است » ( * ( وَلَدارُ الآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا ) * ) .
« آيا تعقل نمىكنيد و فكر و انديشه خويش را به كار نمىاندازيد » ( * ( أَ فَلا تَعْقِلُونَ ) * ) .
چرا كه اينجا سرايى است ناپايدار و آميخته با انواع مصائب و آلام و دردها ، اما آنجا سرايى است جاودانى و خالى از هر گونه رنج و ناراحتى .
در آيه بعد اشاره به يكى از حساسترين و بحرانىترين لحظات زندگى پيامبران كرده ، مىگويد : « پيامبران الهى در راه دعوت به سوى حق ، هم چنان پافشارى داشتند و اقوام گمراه و سركش هم چنان به مخالفت خود ادامه مىدادند تا آنجا كه پيامبران از آنها مايوس شدند ، و گمان بردند كه حتى گروه اندك مؤمنان به آنها دروغ گفتهاند ، و آنان در مسير دعوت خويش تنهاى تنها هستند ، در اين هنگام كه اميد آنها از همه جا بريده شد ، نصرت و پيروزى از ناحيه ما فرا رسيد ، و هر كس را مىخواستيم و شايسته مىديديم ، نجات مىداديم » ( * ( حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا جاءَهُمْ نَصْرُنا فَنُجِّيَ مَنْ نَشاءُ ) * ) ( 1 ) .
و در پايان آيه مىفرمايد : « عذاب و مجازات ما از قوم گنهكار و مجرم ، بازگردانده نمىشود . » ( * ( وَلا يُرَدُّ بَأْسُنا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ ) * ) .
اين يك سنت الهى ، كه مجرمان پس از اصرار بر كار خود و بستن تمام درهاى هدايت به روى خويشتن و خلاصه پس از اتمام حجت ، مجازاتهاى الهى
هامش
( 1 ) « حتى » به صورت غايت براى جمله - محذوفى ذكر شده است و تقدير آن چنين است : ان الرسل اقاموا على دعوتهم و الكافرين بهم على مخالفتهم حتى اذ استيئس الرسل . . .