[ سوره إبراهيم ‹ 14 › : آيات 46 تا 52 ]
وَ قَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَعِنْدَ اللَّه مَكْرُهُمْ وَإِنْ كانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْه الْجِبالُ ‹ 46 › فَلا تَحْسَبَنَّ اللَّه مُخْلِفَ وَعْدِه رُسُلَه إِنَّ اللَّه عَزِيزٌ ذُو انتِقامٍ ‹ 47 › يَوْمَ تُبَدَّلُ الأَرْضُ غَيْرَ الأَرْضِ وَالسَّماواتُ وَبَرَزُوا لِلَّه الْواحِدِ الْقَهَّارِ ‹ 48 › وَتَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الأَصْفادِ ‹ 49 › سَرابِيلُهُمْ مِنْ قَطِرانٍ وَتَغْشى وُجُوهَهُمُ النَّارُ ‹ 50 ›
لِيَجْزِيَ اللَّه كُلَّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ إِنَّ اللَّه سَرِيعُ الْحِسابِ ‹ 51 › هذا بَلاغٌ لِلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوا بِه وَلِيَعْلَمُوا أَنَّما هُوَ إِله واحِدٌ وَلِيَذَّكَّرَ أُولُوا الأَلْبابِ ‹ 52 ›
ترجمه :
46 - آنها نهايت مكر خود را به كار زدند ، و همه مكرها ( و توطئه هاشان ) نزد خدا آشكار است ، هر چند كوهها با مكرشان از جا بركنده شود ! 47 - و گمان مبر كه خدا وعده اى را كه به پيامبرانش داده تخلف كند ، چرا كه خداوند قادر و منتقم است .
48 - در آن روز كه اين زمين به زمين ديگر و آسمانها ( به آسمانهاى ديگر ) تبديل مىشوند ، و آنها در پيشگاه خداوند واحد قهار ظاهر مىگردند .
49 - و در آن روز مجرمان را با هم در غل و زنجير مىبينى ( غل و زنجيرى كه دستها و گردنهايشان را بهم بسته ) .
50 - لباسشان از قطران ( ماده چسبنده بد بوى قابل اشتعال ) است ، و صورتهايشان را آتش مىپوشاند