گاهى سهمى از قربانيها را براى او قرار مىدادند ، گاهى قسمتى از نعمتهاى الهى را ( مانند بعضى از چهار پايان ) مخصوص بتها مىدانستند ، و زمانى با پرستش ، آنها را همرديف خدا مىپنداشتند .
و از همه وقيحتر اينكه در مراسم حج خود در عصر جاهليت كه آئين ابراهيم را با انبوهى از خرافات آميخته بودند به هنگام گفتن « لبيك » چنين مىگفتند :
لبيك لا شريك لك - الا شريك هو لك - تملكه و ما ملك ! :
« اجابت دعوت كردم اى خدايى كه شريكى براى تو نيست - بجز شريكى كه براى تو است ! - هم مالك او هستى و هم مالك ما يملك او ! » ( 1 ) .
هامش
( 1 ) تفسير فخر رازى ذيل آيه مورد بحث .