داراى حساب و كتاب است .
آيه بعد در حقيقت دليلى است بر آنچه در آيه قبل بيان شد ، مىگويد :
« خداوند غيب و شهود ( پنهان و آشكار ) را مىداند » ( * ( عالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ ) * ) .
و آگاهى او از غيب و شهود به اين دليل است كه « او بزرگ است و متعالى و مسلط بر هر چيز » و به همين دليل در همه جا حضور دارد ، و چيزى از ديدگان علم او پنهان نيست ( * ( الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ ) * ) .
و براى تكميل اين بحث و تاكيد بر علم بىپايان او اضافه مىكند ، « براى خداوند هيچ تفاوتى ندارد كسانى كه سخن خود را مكتوم دارند ، و يا آنها كه آشكار كنند » او همه را مىداند و مىشنود ( * ( سَواءٌ مِنْكُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِه ) * ) .
« و نيز براى او تفاوت نمىكند ، كسانى كه مخفيانه در دل شب و در ميان پردههاى ظلمت گام برمىدارند و آنها كه آشكارا در روز روشن به دنبال كار خويش مىروند » ( * ( وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّيْلِ وَسارِبٌ بِالنَّهارِ ) * ) ( 1 ) .
اصولا براى كسى كه در همه جا حضور دارد ، نور و ظلمت ، تاريكى و روشنى ، غيب و شهود مفهومى ندارد ، او به طور يكسان از همه اينها آگاه و با خبر است .
نكتهها :
1 - قرآن و جنين شناسى .
در قرآن مجيد كرارا به مساله جنين و عجائب و شگفتيها و نظاماتش به عنوان
هامش
( 1 ) « سارب » از ماده « سرب » ( بر وزن ضرر ) در اصل به معنى آب جارى است ، و سپس به انسانى كه دنبال كارى در حركت است گفته شده .