نوح داشتند كه او با بيانى رسا و روشن به آنها پاسخ گفت .
آيات مورد بحث نيز دنباله پاسخگويى به بهانه جوييهاى آنها است .
نخستين آيه يكى از دلائل نبوت را كه نوح براى روشن ساختن قوم تاريكدل بيان كرده بازگو مىكند : « اى قوم ! من در برابر اين دعوت از شما مال و ثروت و اجر و پاداشى مطالبه نمىكنم » ( * ( وَيا قَوْمِ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه مالًا ) * ) .
« اجر و پاداش من تنها بر خدا است » خدايى كه مرا مبعوث به نبوت ساخته و مامور به دعوت خلق كرده است ( * ( إِنْ أَجرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّه ) * ) .
اين به خوبى نشان مىدهد كه من هدف مادى از اين برنامه ندارم و جز به پاداش معنوى الهى نمىانديشم ، و هرگز يك مدعى دروغين نمىتواند چنين باشد و اينهمه دردسر و ناراحتى را بخاطر هيچ براى خود بخرد .
و اين ميزان و الگويى است براى شناخت رهبران راستين ، از فرصت طلبان دروغين ، كه هر گامى را بر مىدارند به طور مستقيم يا غير مستقيم هدف مادى از آنان دارند .
سپس در پاسخ آنها كه اصرار داشتند نوح ايمان آورندگان فقير و يا كم سن و سال را از خود براند با قاطعيت مىگويد « من » هرگز كسانى را كه ايمان آوردهاند طرد نمىكنم « ( * ( وَما أَنَا بِطارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا ) * ) .
« چرا كه آنها با پروردگار خويش ملاقات خواهند كرد و در سراى ديگر خصم من در برابر او خواهند بود » ( * ( إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ ) * ) . ( 1 )
در پايان آيه به آنها اعلام مىكند كه « من شما را مردمى جاهل مىدانم » ( * ( وَلكِنِّي أَراكُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ ) * ) .
هامش
( 1 ) اين احتمال نيز در تفسير اين جمله وجود دارد كه منظور نوح اين است كه اگر ايمان آورندگان من در باطن دروغگو باشند خداوند در رستاخيز به حساب آنها مىرسد ، ولى احتمال اول صحيحتر به نظر مىرسد .