از اهل بيت خارج شوند ( شرح بيشتر در اين باره به خواست خدا ذيل آيه 33 سوره احزاب خواهد آمد ) .
و در پايان آيه براى تاكيد بيشتر ، فرشتگان گفتند « او خدايى است كه حميد و مجيد است » ( * ( إِنَّه حَمِيدٌ مَجِيدٌ ) * ) در واقع ذكر اين دو صفت پروردگار دليلى است براى جمله قبل ، زيرا « حميد » به معنى كسى است كه اعمال او ستوده است ، اين نام خدا اشاره اى به نعمتهاى فراوانى است كه او بر بندگانش دارد كه در مقابل آن حمدش را مىكنند ، و « مجيد » به كسى گفته مىشود كه حتى قبل از استحقاق ، نعمت مىبخشد ، آيا از خداوندى كه داراى اين صفات است ، عجيب مىآيد كه چنين نعمتى ( يعنى فرزندهاى برومند ) به خاندان پيامبرش بدهد ؟
[ سوره هود ‹ 11 › : آيات 74 تا 76 ]
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْراهِيمَ الرَّوْعُ وَجاءَتْه الْبُشْرى يُجادِلُنا فِي قَوْمِ لُوطٍ ‹ 74 › إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاه مُنِيبٌ ‹ 75 › يا إِبْراهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هذا إِنَّه قَدْ جاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَإِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ ‹ 76 ›
ترجمه :
74 - هنگامى كه ترس ابراهيم فرو نشست و بشارت به او رسيد ، با ما ، در باره قوم لوط مجادله مىكرد .
75 - چرا كه ابراهيم ، بردبار و دلسوز و بازگشت كننده ( به سوى خدا ) بود .
76 - اى ابراهيم از اين كار صرف نظر كن كه فرمان پروردگارت فرا رسيده و عذاب ( الهى ) بطور قطع به سراغ آنها مىآيد و برگشت ندارد .
تفسير :
حال در آيات گذشته ديديم كه ابراهيم به زودى دريافت كه ميهمانهاى تازه وارد ، افراد خطرناك و مزاحمى نيستند ، بلكه رسولان پروردگارند ، كه به گفته