از آنچه گفتيم اين حقيقت نيز آشكار شد كه منظور غمهاى مادى و ترسهاى دنيوى است ، و گرنه دوستان خدا وجودشان از خوف او مالامال است ، ترس از عدم انجام وظائف و مسئوليتها ، و اندوه بر آنچه از موفقيتها از آنان فوت شده ، كه اين ترس و اندوه جنبه معنوى دارد و مايه تكامل وجود انسان و ترقى او است ، به عكس ترس و اندوههاى مادى كه مايه انحطاط و تنزل است .
امير مؤمنان على ع در خطبه معروف « همام » كه حالات اولياى خدا در آن به عاليترين وجهى ترسيم شده مىفرمايد : « قلوبهم محزونة و شرورهم مامونة : « دلهاى آنها محزون و مردم از شر آنها در امانند » و نيز مىفرمايد و لو لا الاجل الذى كتب اللَّه عليهم لم تستقر ارواحهم فى اجسادهم طرفة عين شوقا الى الثواب و خوفا من العقاب : « اگر اجلى كه خداوند براى آنها مقرر كرده نبود حتى يك چشم بر هم زدن ارواح آنها در بدنهايشان آرام نمىگرفت ، به خاطر عشق به پاداش الهى و ترس و وحشت از مجازات و كيفر او » ( 1 ) .
قرآن مجيد نيز در باره مؤمنان مىگويد : الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَهُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ : « كسانى كه از پروردگارشان با اينكه او را به خشم نمىبينند مىترسند و از رستاخيز بيمناكند » ( انبياء - 49 ) بنا بر اين آنها خوف و ترس ديگرى دارند ( 2 ) .
هامش
( 1 ) نهج البلاغه خطبه 193 ( صبحى صالح ) .
( 2 ) هم اكنون كه اين آيات را مىنويسيم خبر شهادت يكى از اولياى راستين خداوند يعنى فيلسوف و دانشمند و مجاهد بزرگ آقاى مرتضى مطهرى به ما رسيد و بار ديگر اين حقيقت را براى ما ثابت كرد كه براى حفظ اين انقلاب بزرگ اسلامى كه ما در اين عصر و زمان در اين مملكت شروع كردهايم و همه قشرهاى ملت ما در آن شركت دارند باز بايد خونها و قربانيهاى بيشترى بدهيم ولى اين بار مردى را از ما گرفتند كه تمام عمرش در خدمت علم و دانش بود و آثار گرانبهايش شاهد گوياى اين مدعا است ، او مجاهدى مخلص و مؤمنى آزاده بود ، او از همانها بود كه قرآن در باره آنان مىگويد نه ترسى دارند و نه غمى چرا كه رسالت خود را به خوبى انجام داد و هم در راه رسالتش شهيد شد ( دوازدهم ارديبهشت 1358 )